IOSS vanaf 2028 ook voor ingevoerde goederen boven EUR 150: Ecofin bereikt akkoord

Sinds 1 juli 2021 is de vrijstelling van btw bij invoer voor zendingen met een geringe waarde afgeschaft. Bij de invoer van goederen in de EU is sindsdien in beginsel btw verschuldigd, ongeacht de waarde. Via IOSS kunnen webshops en onlineplatformen die goederen van buiten de EU aan Europese consumenten verkopen, de btw bij de bestelling aanrekenen en via één lidstaat aangeven en betalen. Vandaag geldt die vereenvoudiging alleen voor zendingen met een intrinsieke waarde van maximaal EUR 150.

Volgens het akkoord wordt IOSS vanaf 2028 uitgebreid tot afstandsverkopen van ingevoerde goederen, ongeacht de waarde van de zending. Zo zou een webshop die een toestel van EUR 500 vanuit China aan een Belgische consument verkoopt, de Belgische btw bij de verkoop kunnen aanrekenen en via IOSS aangeven. Vandaag is dat voor een dergelijke zending niet mogelijk via IOSS. Accijnsgoederen blijven uitgesloten van de regeling.

De btw is vandaag al verschuldigd. Wat verandert, is de manier waarop deze wordt geïnd en aangegeven. Bij gebruik van IOSS betaalt de consument de btw bij de bestelling en is de invoer vrijgesteld van btw, mits aan de voorwaarden is voldaan. Eventuele invoerrechten blijven afzonderlijk verschuldigd.

Een tweede wijziging betreft goederen die eerst in grotere hoeveelheden naar de EU worden gebracht en pas later aan individuele consumenten worden verkocht. Onder de nieuwe regels kunnen ook verkopen vanuit bijzondere douane-entrepots voor afstandsverkopen onder IOSS vallen.

Een webshop zou bijvoorbeeld goederen uit China kunnen aanvoeren naar een bijzonder douane-entrepot in België.

De goederen blijven daar onder douanetoezicht totdat een consument een bestelling plaatst. Bij de verkoop kan de webshop de btw aanrekenen en via IOSS aangeven. De goederen worden vervolgens volgens de toepasselijke douaneregels vrijgegeven en aan de consument geleverd.

Die mogelijkheid geldt niet voor elk douane-entrepot of voor gewone voorraad die al in het vrije verkeer van de EU is gebracht. Het gaat specifiek om de douane-entrepots voor afstandsverkopen als bedoeld in artikel 145 van Verordening (EU) 2026/2108.

Alleen importeurs voor afstandsverkopen die IOSS gebruiken en de status van vertrouwde en gecontroleerde handelaar (Trust and Check trader) hebben, of hun indirecte vertegenwoordigers met die status, kunnen een vergunning krijgen voor zo'n entrepot. De goederen moeten bovendien in verzamelverpakkingen met soortgelijke goederen zitten en mogen bij het sluiten van de verkoop nog niet als individuele zendingen zijn klaargemaakt. Ook moeten zij aan de overige wettelijke voorwaarden voldoen.

Voor ondernemingen met voorraad in de EU blijft het dus belangrijk om na te gaan waar de goederen zich bevinden en onder welke douaneregeling ze worden opgeslagen. IOSS wordt geen algemene vervanging voor lokale btw-registraties.

Vandaag worden onlineplatformen die bepaalde afstandsverkopen van ingevoerde goederen faciliteren, voor btw-doeleinden al als gelijkgestelde leverancier beschouwd wanneer de zending niet meer dan EUR 150 waard is. Dat betekent dat het platform voor de btw geacht wordt de goederen zelf te hebben ontvangen en aan de consument te hebben geleverd.

Het akkoord schrapt die waardedrempel. Platformen die dergelijke verkopen faciliteren, zullen daardoor ook bij ingevoerde zendingen boven EUR 150 als gelijkgestelde leverancier worden beschouwd. Zij moeten in dat geval zelf de btw aanrekenen, aangeven en afdragen.

Stel dat een consument via een online marktplaats een toestel van EUR 500 bestelt bij een verkoper buiten de EU.

Onder de nieuwe regeling wordt het platform voor de btw geacht het toestel zelf te hebben ontvangen en geleverd, ook al wordt het rechtstreeks door de buitenlandse verkoper verzonden. Het platform moet dan de btw op de verkoop aan de consument afdragen.

De regeling geldt voor platformen die de verkoop tussen de verkoper en de consument faciliteren. Websites die uitsluitend reclame maken voor producten of klanten doorverwijzen naar andere webshops, vallen daar niet onder.

Het akkoord verscherpt ook de controle op IOSS-tussenpersonen. Treedt een tussenpersoon op voor een verkoper uit een derde land zonder overeenkomst inzake wederzijdse bijstand met de EU, dan moet de lidstaat van identificatie nagaan of die tussenpersoon over voldoende administratieve capaciteit, financiële solvabiliteit en betrouwbaarheid beschikt.

De Europese Commissie moet uiterlijk op 31 december 2027 een voorstel indienen met de concrete criteria waaraan deze tussenpersonen moeten voldoen. De Raad moet die criteria vervolgens unaniem vaststellen.

De drempel van EUR 150 speelde ook in het douanerecht, maar dat is een afzonderlijke regeling. De vrijstelling van invoerrechten voor zendingen met een intrinsieke waarde van maximaal EUR 150 is op 1 juli 2026 afgeschaft.

Tijdens de overgangsperiode tot 1 juli 2028 geldt voor de betrokken afstandsverkopen van ingevoerde goederen in zendingen met een geringe waarde een tijdelijk douanerecht van EUR 3 per goederensoort volgens de tariefindeling, ongeacht het aantal stuks. Voor een zending met vijf identieke T-shirts is bijvoorbeeld EUR 3 verschuldigd, terwijl een zending met een T-shirt en een horloge EUR 6 aan invoerrechten oplevert. De regeling geldt onder specifieke voorwaarden en kent uitzonderingen, onder meer voor bepaalde goederen met een preferentiële oorsprong.

Vanaf 1 juli 2028 is de toepassing van de gewone douanetarieven voorzien.

Het Ecofin-akkoord van 9 november 2026 betreft de btw-regels voor IOSS. De afschaffing van de vrijstelling van invoerrechten is afzonderlijk geregeld. Dat een webshop de btw op een ingevoerd product van bijvoorbeeld EUR 500 via IOSS kan aangeven, betekent dus niet dat er geen invoerrechten verschuldigd zijn.

Naast het nieuwe akkoord is ook Richtlijn (EU) 2025/1539 van belang. Die richtlijn werd al op 18 juli 2025 aangenomen en wijzigt vanaf 1 juli 2028 de regels voor de voldoening van de btw bij invoer wanneer IOSS niet wordt gebruikt.

Vandaag betaalt bij dergelijke afstandsverkopen vaak de consument de btw bij invoer. Vanaf 1 juli 2028 wordt de leverancier, of het onlineplatform dat als gelijkgestelde leverancier optreedt, in beginsel zelf gehouden tot voldoening van de btw bij invoer voor verkopen die voor IOSS in aanmerking komen. De leverancier of het platform moet ook de btw op de verkoop aan de consument in de lidstaat van bestemming aangeven.

Dat kan btw-registraties in verschillende lidstaten vereisen. Bepaalde ondernemingen die buiten de EU gevestigd zijn, zullen bovendien een fiscaal vertegenwoordiger moeten aanstellen.

Deze regels gelden voor verkopen die binnen het toepassingsgebied van IOSS vallen, ook wanneer de verkoper ervoor kiest IOSS niet te gebruiken. Als de waardedrempel van EUR 150 definitief wordt geschrapt zoals nu voorgesteld, zullen de nieuwe verplichtingen bijgevolg ook gelden voor zendingen boven dat bedrag.

De uitbreiding maakt IOSS dus aantrekkelijker voor ondernemingen die vanuit derde landen rechtstreeks aan Europese consumenten verkopen en lokale btw-registraties willen vermijden.

De uitbreiding van IOSS is voorzien vanaf 1 juli 2028, samen met de ingebruikname van de relevante functies van de EU Customs Data Hub, het nieuwe Europese systeem voor de uitwisseling van douanegegevens.

Het ontwerp voorziet wel in uitstel als de benodigde functies op 1 juni 2028 nog niet operationeel zijn. In dat geval zou de toepassing worden verschoven tot het einde van de voorziene tijdelijke douaneoplossing.

Het politieke akkoord van 9 november 2026 betekent nog niet dat de richtlijn definitief is aangenomen. Het Europees Parlement moet opnieuw worden geraadpleegd, waarna de Raad de tekst formeel kan aannemen. Volgens het ontwerp moeten de lidstaten hun omzettingsmaatregelen uiterlijk op 30 juni 2028 publiceren.

Voor ondernemingen die rechtstreeks goederen vanuit derde landen aan Europese consumenten verkopen, kan de uitbreiding van IOSS de btw-aangifte aanzienlijk vereenvoudigen. Ook voor zendingen boven EUR 150 zullen zij de btw via één lidstaat kunnen aangeven en betalen, zonder zich voor die verkopen in elke lidstaat van bestemming afzonderlijk te moeten registreren.

Voor onlineplatformen is vooral van belang dat zij bij meer verkopen zelf de btw moeten aanrekenen en afdragen. Zij zullen hun systemen daarop moeten aanpassen, zodat ook bij ingevoerde zendingen boven EUR 150 de juiste btw wordt berekend en aangegeven.

Ondernemingen die IOSS niet gebruiken, zullen vanaf 2028 rekening moeten houden met de strengere regels voor btw bij invoer en de mogelijke verplichting om zich in verschillende lidstaten te registreren.